Να ανέχομαι για να μπορώ να με ανέχομαι
Να μιλάω για να μην παίρνει θάρρος η σιωπή
Να κλαίω γι' αυτούς για να προκύπτει η μοναξιά
Να αψηφώ τις φωνές όταν λένε κουβέντες εναντίον μου
Να ξερνάω πριν τους δω για να μπορώ να χαμογελάω μπροστά τους
Να κοιμάμαι βαθιά για να ξεχνάω εύκολα
Να θυμάμαι το παλιό μου βλέμμα για να μη βρω καινούριο
Να παίρνω χωρίς να ζητάω από πριν
Να ανοίγω κάθε μέρα το μυαλό μου για να μην τρελαθώ
Να αφήνω να με ψάξουν για να χαρώ όταν με βρουν
Να δέχομαι την ήττα όπως τη νίκη χωρίς ενθουσιασμό ή παράπονο
Να μετράω αντίστροφα για να χάνομαι μες τις ατέλειωτες στιγμές
Να απαντάω σε νεύματα ή ματιές με φλυαρία λακωνική
Να επιτρέπω σε όσους είναι αλλού να μπορούν να είναι αλλού
Να ξεκουράζομαι πάνω μου για να μπορώ να συνεχίζω πιο δυνατή
Να νιώθω χαρά ή λύπη χωρίς να ταράζεται το μέσα μου
Να επιδιώκω το σταθερό και όχι το ουδέτερο
Να ξέρω πριν μάθω, πριν χρειαστεί να αιφνιδιαστώ από την άγνοια
Να λυπάμαι προσωρινά, να χαίρομαι εγκάρδια
Να ξεχωρίζω τη ζωή από τις μαύρες θλιμμένες σκέψεις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου