Ενότητα 1η- Φωνήεντα. Α. Αιφνιδιασμός

  Μου τράβηξες ενδοφλεβίως τη χαρά μέσα απ' το αίμα. Έμεινε απ' το δέντρο, μόνο το κούτσουρο, απ' τη βάρκα η άγκυρα. Έμεινε το αίμα σκέτο, σκούρο καφέ, χωρίς να κυλάει τίποτα μέσα του.

 Μ' έκανες να γελάω, να γελάω δυνατά και μετά μ' έβαλες μέσα σε μια σπηλιά για να γυρίζει ο ήχος πίσω σ' εμένα.

 Μου είπες να σε περιμένω σήμερα κι έχουν ήδη περάσει ένα εκατομμύριο αύριο από την τελευταία φορά που σε είδα.

 Έτρεχα γρήγορα για να προλάβω μη νυχτώσει, κι έβαψες μαύρη τη μέρα, έκρυψες τον ήλιο με μαύρα πανιά και δεν έφτασα ποτέ, δε βρήκα ποτέ το δρόμο.
 
 Μ' εγκατέλειψες. Πρώτα με οδήγησες με μάτια κλειστά, τυφλά από εμπιστοσύνη και μετά με άφησες εκεί, στα μισά της διαδρομής, στην άχαρη μέση.

 Έμεινε απ' το παραμύθι μόνο το λυπημένο τέλος. Έμεινε απ' όλα τα σχέδιά μου μόνο το "θα".

 Με διάλεξες χωρίς να μ' έχεις ανάγκη. Με σταμάτησες δειλά χωρίς να έχεις να με ρωτήσεις τίποτα.

 Κι έμεινε απ' το τραγούδι μόνο το ρεφραίν.

 Έμεινε από μένα μόνο ο γρήγορος χτύπος τς καρδιάς μου.