Τετάρτη 10 Οκτωβρίου 2012

Ε. Προσπάθεια

Να είμαι αρεστή για να μπορώ να λέω αυτό που σκέφτομαι
Να ανέχομαι για να μπορώ να με ανέχομαι
Να μιλάω για να μην παίρνει θάρρος η σιωπή
Να κλαίω γι' αυτούς για να προκύπτει η μοναξιά
Να αψηφώ τις φωνές όταν λένε κουβέντες εναντίον μου
Να ξερνάω πριν τους δω για να μπορώ να χαμογελάω μπροστά τους
Να κοιμάμαι βαθιά για να ξεχνάω εύκολα
Να θυμάμαι το παλιό μου βλέμμα για να μη βρω καινούριο
Να παίρνω χωρίς να ζητάω από πριν
Να ανοίγω κάθε μέρα το μυαλό μου για να μην τρελαθώ
Να αφήνω να με ψάξουν για να χαρώ όταν με βρουν
Να δέχομαι την ήττα όπως τη νίκη χωρίς ενθουσιασμό ή παράπονο
Να μετράω αντίστροφα για να χάνομαι μες τις ατέλειωτες στιγμές
Να απαντάω σε νεύματα ή ματιές με φλυαρία λακωνική
Να επιτρέπω σε όσους είναι αλλού να μπορούν να είναι αλλού
Να ξεκουράζομαι πάνω μου για να μπορώ να συνεχίζω πιο δυνατή
Να νιώθω χαρά ή λύπη χωρίς να ταράζεται το μέσα μου
Να επιδιώκω το σταθερό και όχι το ουδέτερο
Να ξέρω πριν μάθω, πριν χρειαστεί να αιφνιδιαστώ από την άγνοια
Να λυπάμαι προσωρινά, να χαίρομαι εγκάρδια
Να ξεχωρίζω τη ζωή από τις μαύρες θλιμμένες σκέψεις

Δευτέρα 8 Οκτωβρίου 2012

Ενότητα 1η- Φωνήεντα. Α. Αιφνιδιασμός

  Μου τράβηξες ενδοφλεβίως τη χαρά μέσα απ' το αίμα. Έμεινε απ' το δέντρο, μόνο το κούτσουρο, απ' τη βάρκα η άγκυρα. Έμεινε το αίμα σκέτο, σκούρο καφέ, χωρίς να κυλάει τίποτα μέσα του.

 Μ' έκανες να γελάω, να γελάω δυνατά και μετά μ' έβαλες μέσα σε μια σπηλιά για να γυρίζει ο ήχος πίσω σ' εμένα.

 Μου είπες να σε περιμένω σήμερα κι έχουν ήδη περάσει ένα εκατομμύριο αύριο από την τελευταία φορά που σε είδα.

 Έτρεχα γρήγορα για να προλάβω μη νυχτώσει, κι έβαψες μαύρη τη μέρα, έκρυψες τον ήλιο με μαύρα πανιά και δεν έφτασα ποτέ, δε βρήκα ποτέ το δρόμο.
 
 Μ' εγκατέλειψες. Πρώτα με οδήγησες με μάτια κλειστά, τυφλά από εμπιστοσύνη και μετά με άφησες εκεί, στα μισά της διαδρομής, στην άχαρη μέση.

 Έμεινε απ' το παραμύθι μόνο το λυπημένο τέλος. Έμεινε απ' όλα τα σχέδιά μου μόνο το "θα".

 Με διάλεξες χωρίς να μ' έχεις ανάγκη. Με σταμάτησες δειλά χωρίς να έχεις να με ρωτήσεις τίποτα.

 Κι έμεινε απ' το τραγούδι μόνο το ρεφραίν.

 Έμεινε από μένα μόνο ο γρήγορος χτύπος τς καρδιάς μου.