Δ. Σύντομο

Άκουγα τη φωνή μου ν ακολουθεί πάντα μετά τη φωνή σου. Τα γέλια μας ν αναμειγνύονται και να χουμε πια το κοινό μας γέλιο. Απολάμβανα τους χορούς και τις χαρές και την εικόνα μας που φαινόταν στις γυαλιστερές τζαμαρίες. Μ άρεσε η φασαρία και η ζέστη. Μ άρεσε να φοράω μόνο πράσινο που ήταν το χρώμα σου. Και ξαφνικά κάποιος γύρισε το διακόπτη. Χαμήλωσε την έντασή μας, σχεδόν μας έκλεισε. Κι έμεινα να φωνάζω και να γελάω μόνη μου χωρίς αποδέκτη. Να προσπαθώ να γελάω όλο και πιο δυνατά για να μ ακούσεις αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Δεν είχα φανταστεί ότι μια μέρα θα τελείωνε. Ότι όλη αυτή η χαρά θα γινόταν μια χαζή φωτογραφία δύο αγνώστων που δεν έχουν πια να μοιραστούν τίποτα.